Kategoria: Telewizja i człowiek

ŻYCIE PŁYNIE

Życie płynie nie niosąc ciebie w swym wart­kim nurcie.Świat jest iluzoryczny. Świat oglądany poprzez szkło.A finał może być podnoszący na duchu, choć dramatyczny. Ludzie wypowiedzą wojnę telewi­zorom. Będą je wyłączać, niszczyć i wyzwoliwszy się spod ich zniewalającej władzy, wyjdą znów na ulice, zapełnią stadiony, zaczną się nawzajem odwiedzać i choćby tylko od święta wyjeżdżać na łono przyrody, do lasu, nad rzekę…Książka ta mogłaby być rodzajem współczesne­go pamfletu, jeśli utrzymać by ją w stylu gro­teski, fantazji naukowej.A może jeszcze nie nadeszła pora, aby pisać o  telewizji opowiadania fantastyczne? Może pierw­sze słowo powinno należeć do publicystyki? Przecież problemy, o których mowa, są całkiem realne. Stawia je na porządku dziennym samo ży­cie. Wymagają one wnikliwej analizy. Rozsądnego rozważenia.

Bardzo mi miło Cię gościć na swoim blogu. Chciałbym, abyś uzyskał tu informacje, których szukasz. Postaram się dogodzić Twoim intelektualnym potrzebom!

TELEWIZOR PRZYKUWA DO MIESZKANIA

Prawda, lubimy powtarzać, jest bardziej fra­pująca niż zmyślenie. I tak jest w istocie.Rimma Kazakowa, młoda poetka rodem z Da­lekiego Wschodu, zaznajomiła mnie, gdy kiedyś odwiedziłem jej dzielone z innymi mieszkanie, z interesującą statystyką. Mieszkanie składa się z:dziewięciu pokoi zamieszkiwanych przez dziewięć rodzin posiadających, dziewięć telewizorów.Nastaje wieczór. Ludzie zamykają się w swo­ich pokojach. Dziewięć telewizorów pracuje na pełny regulator…W ten sposób zarysowuje się jeden z najważ­niejszych problemów naszej sfery zainteresowań, a mianowicie sprawa, którą nazwijmy: telewizja i społeczeństwo.Telewizor przykuwa człowieka do mieszkania, zamyka go w światku rodzinnym. Dobrze, że telewizja nie została wynaleziona w latach dwudziestych!

Bardzo mi miło Cię gościć na swoim blogu. Chciałbym, abyś uzyskał tu informacje, których szukasz. Postaram się dogodzić Twoim intelektualnym potrzebom!

CHARAKTERYSTYCZNE TENDENCJE

Wszystko bowiem odcią­gałoby wówczas potencjalnych telewidzów od pro­gramu: czy byłyby to żywiołowo organizowane wiece, czy też uczestnictwo w „masowych wido­wiskach”! Cóż, były to, jak wiemy, czasy roman­tyczne. Ludzie jeszcze nie chcieli być tylko wi­dzami.W latach trzydziestych telewizja też nie absor­bowałaby w zasadzie ludzi. Praca agitacyjna, bu­dowy komsomolskie, wreszcie po prostu brak pie­niędzy na kupno telewizora.A obecnie? Jakim tendencjom charakterystycznym dla na­szych czasów telewizja wychodzi naprzeciw, na jakich się opiera? Jaka jest jej rola w „utrwa­laniu” owych tendencji?

Bardzo mi miło Cię gościć na swoim blogu. Chciałbym, abyś uzyskał tu informacje, których szukasz. Postaram się dogodzić Twoim intelektualnym potrzebom!

OSŁABIENIE WIĘZI Z LUDŹMI

Czy telewizja osłabia więź między ludźmi? Oczy­wiście tak. W zapomnienie poszły stadiony z ich wspa­niałym demokratyzmem, gdzie w żywiołowym od­ruchu jak brata ściskasz swojego przygodnego są­siada… W zapomnienie poszły sale koncertowe, w których po koncercie nikt nie spieszył do szat­ni, lecz wszyscy w porywie entuzjazmu oklaski­wali orkiestrę i solistę.Telewizja usłużnie zwalnia nas od myślenia, nie żąda od nas ani wysiłku fizycznego, ani porywów ducha. Nie każe nikomu żmudnie wertować dłu­giego menu, podaje od razu obiad firmowy…Bierność duchową, nieodpowiedzialność moral­ną, obojętność dla drugich — oto co wyrabia w nas telewizor, który wdarł się do naszych mieszkań. C

Bardzo mi miło Cię gościć na swoim blogu. Chciałbym, abyś uzyskał tu informacje, których szukasz. Postaram się dogodzić Twoim intelektualnym potrzebom!