CZEGO MOŻNA SIĘ NAUCZYĆ Z DOŚWIADCZEŃ FILMU?

Wygląda to w przybliżeniu następująco. Kame­ra zaczyna swą pracę. Widzimy z bliska aktora, któremu najwyraźniej w tym momencie dano znak, że ma zacząć grać. Przez chwilę aktor ma jeszcze twarz nieruchomą, później, widać to wy­raźnie, zaczyna „wcielać się w rolę” wypowia­dając odpowiednią kwestię. Akcja toczy się nie­mrawo, aktorzy szarżują — grają, jak to się mó­wi, „teatralnie”.Lecz oto akcja przenosi się w plener. Pokazują nam wstawkę filmową. Wszystko wygląda inaczej, sposób gry — czy chce tego reżyser czy nie — jest inny, jest rytm i tempo, montaż za­gęszcza czas, jest to oczywiste, przecież w filmie istnieją inne prawa niż w teatrze. Dociera to do naszej świadomości, powoli przestawia się ona na inny rodzaj percepcji.

Bardzo mi miło Cię gościć na swoim blogu. Chciałbym, abyś uzyskał tu informacje, których szukasz. Postaram się dogodzić Twoim intelektualnym potrzebom!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)