PATETYCZNA TEATRALNOŚĆ

Obca jest mu patetyczna teatralność, aktor­stwo charakterystyczne, jego domeną jest maksy­malne utożsamienie się aktora z postacią, niezwy­kle subtelny, naturalny styl gry. Jednakże cały szereg programów przekonał mnie o tym, że umowność bynajmniej nie jest sprzeczna ze spe­cyfiką teatru telewizyjnego. Tak więc zastosowanie absolutnie umownej sce­nografii w zrealizowanej dla telewizji przez Wa­lentyna Płuczka sztuce-pamflecie Roberta Mer­le’a Syzy i Śmierć wcale nie zburzyło iluzji au­tentyczności, lecz przeciwnie, pomogło uwierzyć w prawdziwość gry aktorskiej, jawnie teatralnej, graniczącej z groteską, nawet w prawdziwość tak alegorycznej postaci jak Śmierć.

Bardzo mi miło Cię gościć na swoim blogu. Chciałbym, abyś uzyskał tu informacje, których szukasz. Postaram się dogodzić Twoim intelektualnym potrzebom!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)